شب سوم حضرت رقیه(س)

مرا دشمن به قصد کُشت میزد

به جسم کوچک من مُشت میزد

هرآن گه پایم از ره خسته میشد

مرا با نیزهای از پُشت میزد

***

توئی ماه من و من چون ستاره

غمم گشته پدرجان بیشماره

اگر روی کبودم را تو دیدی

مکن دیگر نظر بر گوش پاره

***

بیا بشنو پدرجان صحبتم را

غم تو بُرده از کف طاقتم را

دو چشم خویش را یک لحظه وا کن

ببین سیلی چه کرده صورتم را

*****************

ذرية زهرا سلام الله عليها...